Sezon kociąt właśnie się zaczyna. A my już się boimy. 

Nie boimy się pracy.
Nie boimy się nieprzespanych nocy, karmienia co kilka godzin ani kolejnych kilometrów do weterynarza.
Najbardziej boimy się czegoś innego.
Pasożytów. 

Tych niewidocznych zabójców, które potrafią zabić kilkutygodniowego kociaka szybciej, niż zdążymy mu pomóc.
Boimy się panleukopenii, która potrafi przejść przez miot jak burza i zostawić po sobie pustkę. 

Boimy się kaliciwirozy, która dla dorosłego kota bywa ciężką chorobą, a dla osłabionego malucha może oznaczać walkę o każdy kolejny dzień.
Boimy się telefonów, które już zaczynają dzwonić.
„Kotka urodziła pod altaną.” „W stodole są małe.” „Na działkach pojawił się kolejny miot.”

Od miesięcy prosimy o sterylizacje. Tłumaczymy, pomagamy, łapiemy kotki.
A mimo to każdego roku małych jest więcej.
Za kilka tygodni sezon wybuchnie na dobre.
Wtedy nie będzie czasu na zastanawianie się, skąd wziąć pieniądze na mleko, leki, testy, odrobaczanie, diagnostykę i leczenie.
Dlatego przygotowujemy się już dziś.
Nie dla kotów, które są u nas teraz.
Dla tych, które dopiero nadejdą.
Dla tych, które właśnie rodzą się w krzakach, stodołach, szopach i pod tarasami.
Dla tych, które same nie mają żadnych szans.
Jeżeli wesprzecie naszą skarbonkę, pomożecie nam przygotować się na sezon, który dla wielu kociąt będzie walką o życie od pierwszego dnia.
Bo kiedy przyjdzie armagedon, nie będziemy mogły powiedzieć: „nie mamy miejsca”, „nie mamy leków”, „nie mamy pieniędzy”.
Będziemy ratowały.
Jak zawsze.
Bo nie ma zbędnych istnień. ❤️