Zamknęliśmy fabrykę psów w Raciborsku!

Bez Was nie ma nas. A bez nas – one zostają same. Dziś bardzo potrzebujemy Waszego wsparcia.

Przed nami kolejne zgłoszenia dotyczące pseudohodowli i następne psy, które czekają na pomoc. Żeby móc po nie pojechać i dać im szansę na nowe życie, musimy zabezpieczyć środki na leczenie, diagnostykę i opiekę nad tymi, które już są pod naszą opieką. Jeśli w najbliższym czasie nie uda nam się zebrać przynajmniej połowy kwoty z ustalonej zbiórki, nie będziemy w stanie przyjąć kolejnych istnień, które na nas czekają.

Patrzymy na te psy i serce pęka na kawałki. Psy spod Wieliczki są potwornie wystraszone. Nie możemy nazwać tego nieśmiałością ani chwilowym stresem po zmianie miejsca. Jest w nich paraliżujący lęk, który widać w każdym ruchu, w każdej próbie dotyku, w każdym cofnięciu się pod ścianę, kiedy tylko ktoś przechodzi obok.

One nie znają normalnego świata. Nie wiedzą, że człowiek może głaskać, a nie tylko sięgać po nie gwałtownie. Nie rozumieją, że miska może być pełna codziennie, a drzwi otwierają się nie po to, żeby było źle. Wiele z nich zamiera, wciska się w kąty, drży całym ciałem, patrzy w podłogę, jakby chciały zniknąć. Inne krążą w kółko, nie potrafią się położyć, nie potrafią zasnąć spokojnie. Są w stanie ciągłego napięcia.

To są psy, które przez miesiące, a może lata, żyły w stanie permanentnego stresu. Ich psychika jest w rozsypce. Każdy nagły dźwięk to dla nich sygnał alarmowy. Właśnie to jest chyba najbardziej przerażające – że dla nich strach stał się normą.

Przed nami ogrom pracy. Socjalizacja, nauka dotyku, spokojne budowanie relacji, czasami wsparcie farmakologiczne i miesiące cierpliwego tłumaczenia im, że świat nie musi być koszmarem. Tego nie da się zrobić szybko. To proces, który kosztuje nie tylko pieniądze, ale też ogrom emocji i setki godzin pracy ludzi, którzy codziennie czekają, aż któryś pies odważy się zrobić krok w stronę człowieka.

Dlatego prosimy Was – zostańcie z nami. Każda wpłata, każde udostępnienie, każde 1,5% podatku realnie decyduje o tym, czy będziemy mogli pomóc kolejnym psom z pseudohodowli. One dopiero uczą się, że są bezpieczne, a my zrobimy wszystko, żeby ta nauka naprawdę się udała.