Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Nie mamy wielkiego zaplecza. Mamy koty, które na nas liczą. Nie jesteśmy dużą organizacją. Nie mamy własnej kociarni, etatowych pracowników ani pieniędzy odłożonych na trudniejsze czasy. Mamy domy tymczasowe, ogrom pracy i rachunki, które trzeba płacić niezależnie od tego, ile pieniędzy udało nam się zebrać.
Pomagamy kotom chorym, porzuconym, niechcianym. Takim, które bez pomocy człowieka często nie miałyby żadnych szans. Za każdym uratowanym kotem kryje się historia, której nie widać na zdjęciu adopcyjnym. Wizyty w lecznicy, badania, leki, nieprzespane noce, strach o wyniki i kolejne faktury.

Bywa, że leczenie jednego kota kosztuje kilka, kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych (zdarzają się niestety i takie przypadki). A przecież pod naszą opieką nigdy nie mamy tylko jednego kota.
W tym roku wiele razy musiałyśmy odmówić przyjęcia kolejnego kota. Nie dlatego, że nie chciałyśmy pomóc. Dlatego, że zwyczajnie nie miałyśmy za co. Za każdą taką odmową kryje się konkretne zwierzę. Chory kot, którego ktoś znalazł na ulicy. Kocięta, dla których pilnie szukano schronienia. Człowiek proszący nas o pomoc, bo nie wiedział już, do kogo się zwrócić.

Bierzemy udział w konkursie Ratujemy Zwierzaki, choć wiemy, że niewielkim organizacjom trudno konkurować z tymi, które mają tysiące darczyńców i znacznie większe możliwości dotarcia do ludzi. Nie chcemy jednak rezygnować bez próby.
Każda wpłata na tę skarbonkę pomoże nam opłacić leczenie, badania, zabiegi, leki i karmę dla naszych podopiecznych. A każdy nowy darczyńca zwiększy również nasze szanse na zdobycie konkursowej dotacji, choć zdajemy sobie sprawę z tego, że jest to marzenie niezwykle trudne do zrealizowania. Zebrane pieniądze przeznaczymy na pomoc kotom, za które wzięłyśmy odpowiedzialność.

Jeśli możesz, wpłać choćby kilka złotych. Jeśli nie możesz, udostępnij naszą skarbonkę. Może zobaczy ją ktoś, kto zechce nam pomóc. Nie chcemy kolejny raz mówić komuś, kto prosi nas o ratunek dla kota: „Przepraszamy, ale nie możemy pomóc. Nie mamy pieniędzy”. A w tym roku mówiłyśmy to zdecydowanie zbyt często.
Ładuję...