Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.
Mamy dla Was odrobinę oddechu w tej dramatycznej historii – po wielu tygodniach walki Viseria zaczyna odzyskiwać siły!
Z radością informujemy, że Viseria zaczęła ładnie przybierać na wadze – obecnie waży już prawie 3 kg, co jest absolutnym rekordem w jej przypadku (dotychczas utrzymywała się na poziomie 2,7 kg). To jasny sygnał, że organizm w końcu zaczyna funkcjonować lepiej, a walka o przywrócenie pracy przewodu pokarmowego przynosi efekty.
Podczas ostatniej kontroli lekarz odnotował poprawę perystaltyki jelit – ich ruch w końcu jest płynny i wyraźny. To ogromny przełom po ponad dwóch miesiącach niemrawego działania, mimo wysokich dawek leków prokinetycznych. Niestety, mięśniówka jelit nadal pozostaje pogrubiona, a ściany wykazują przewlekły stan zapalny.
Obecnie wszystko wskazuje na to, że poza przebytym FIP-em (zakaźnym zapaleniem otrzewnej kotów), Viseria zmaga się również z IBD (nieswoistym zapaleniem jelit) – to choroba przewlekła, wymagająca dalszego leczenia, m.in. terapii sterydowej, którą rozpoczniemy po zakończeniu leczenia FIP.
Paradoksalnie, intensywna terapia i liczne hospitalizacje... poprawiły socjalizację Viserii! Jeszcze niedawno syczała przy każdej próbie kontaktu, a dziś? Coraz częściej śpi ze swoimi opiekunami w łóżku, strzela baranki, daje się brać na ręce, a syczy tylko wtedy, gdy naprawdę się na to zasłuży . Zaskoczyła nas wszystkich swoją odwagą i otwartością – spodziewaliśmy się, że częste zastrzyki i badania tylko pogłębią jej lęk, a tymczasem... Viseria pokazuje, że chce żyć i ufać!
Viseria przeszła również intensywną hospitalizację w klinice całodobowej, liczne badania diagnostyczne, zabiegi, żywienie dożylne, leki prokinetyczne, monitoring parametrów krwi oraz specjalistyczne konsultacje.
To wszystko generuje ogromne koszty – leczenie nie zakończy się wraz z ostatnią dawką leku na FIP, bo przed Viserią teraz kolejna batalia: terapia IBD i długotrwała rekonwalescencja.
Dlatego bardzo prosimy Was o dalsze wsparcie.
Nawet najmniejsza wpłata to realna pomoc, byśmy mogli kontynuować opiekę na takim poziomie, na jaki Viseria zasługuje.
Wciąż potrzebujemy Waszego wsparcia – leczenie IBD i dalsza diagnostyka to kolejne miesiące terapii.
Razem uratujmy Viserię do końca!
Viseria wróciła w czwartek do domu, by znów wrócić w sobotę do kliniki - po kontroli okazało się, że jelita nie podjęły normalnej pracy... Na wiemy, kiedy zostanie wypisana, bo perystaltyka wróciła tylko odcinkowo, wypróżnienie musiało być wspomagane wlewem z parafiny, a mała nadal gorączkuje. Sytuacja zdrowotna Visi zmienia się jak w kalejdoskopie, a stała i niezmienna jest tylko ufność, z jaką mała na nas patrzy. Zupełnie jakby wierzyła, że cokolwiek się stanie, my jej pomożemy...
...błagamy, pomóżcie nam zawalczyć o to, żeby ta wiara nie zgasła. Trzymajcie za małą kciuki!
Viseria to młoda, zaledwie półtoraroczna kotka, która od kilku tygodni zmaga się z poważnymi problemami zdrowotnymi.
Początkowe objawy były niepozorne – utrata apetytu, osowiałość, wodnisty kał. Jednak po serii badań USG i konsultacjach weterynaryjnych okazało się, że jej jelita są w złym stanie. Konieczna była laparotomia diagnostyczna, podczas której pobrano wycinki do badań histopatologicznych.
Mimo operacji i leczenia stan Viserii się nie poprawiał. Wkrótce po zabiegu pojawił się paraliż jelit i żołądka – groźna i trudna do leczenia atonia przewodu pokarmowego. W praktyce oznacza to, że jej układ trawienny całkowicie przestał pracować – treść pokarmowa nie była przesuwana dalej, żołądek wciąż pozostawał powiększony, a gromadzące się płyny pogarszały stan kotki.
Krytyczny stan – konieczna hospitalizacja
Viseria trafiła do całodobowej kliniki, gdzie od pięciu dni walczy o życie. Lekarze robią wszystko, by pobudzić jej przewód pokarmowy do pracy. Jest pod stałym nadzorem, podłączona do pompy infuzyjnej, dzięki której jest żywiona dożylnie. To jedyna opcja, gdy żołądek nie podejmuje pracy – specjalne płyny odżywcze dostarczają jej niezbędnych składników, bez konieczności trawienia.
W jej przypadku szczególnie niebezpieczne były skoki mleczanów – wskaźnika niedotlenienia tkanek. 13 lutego ich poziom niebezpiecznie wzrósł, co oznaczało, że organizm był na granicy kryzysu metabolicznego. Na szczęście, dzięki intensywnej terapii, udało się go ustabilizować – spadł poniżej 1 jednostki. Jednak kolejnym zagrożeniem był spadek potasu, co mogło doprowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca i dalszego osłabienia mięśni przewodu pokarmowego. Na szczęście w wyniku intensywnej terapii również ten parametr został wyrównany.
Walka o każdy dzień
W niedzielę, 16 lutego, podjęto kolejne kroki, by ratować Viserię. Założono jej sondę nosowo-przełykową, by odbarczyć żołądek z nagromadzonego płynu. Udało się odciągnąć aż 420 ml, co daje nadzieję na poprawę. Podawane są także leki prokinetyczne, które mają pobudzić pracę jelit. Jednak rokowania wciąż są niepewne – Viseria jest pod ścisłą obserwacją, a jej stan wymaga nieprzerwanej diagnostyki i intensywnej terapii.
Dziś (17.02.) lekarz podjął decyzję o przeprowadzeniu transfuzji krwi ze względu na spadający hematokryt i ponownie rosnące mleczany powyżej 4 jednostek. Z tego tez powodu na jutro została zaplanowana laparotomia zwiadowcza – zabieg, który pozwoli sprawdzić, czy doszło do krwawienia organów wewnętrznych, przemasować jelita, a także sprawdzić układ pokarmowy.
Pomóż nam uratować Viserię!
Koszty leczenia rosną, każdy dzień hospitalizacji to kolejne wydatki na intensywną terapię, badania i specjalistyczne leki – dlatego zwracamy się do Was z prośbą o pomoc. Musimy uratować Viserię, a koszty nie staną nam na przeszkodzie. Prosimy o wsparcie kici, tej walki nie może przegrać.
Ładuję...
